Home » Blog » Hoe rust een tweede natuur kan zijn

Hoe rust een tweede natuur kan zijn

Gepubliceerd op 12 december 2021 om 10:52

Nogmaals over de impact van woorden, 
onbewuste kind besluiten en hoe die je ook iets kunnen brengen.

 

Jij bent helemaal niet zo rustig" zei ze.
"Dat is me al vaker opgevallen."


Het was vooraf aan een optreden van onze sambaband.

Beeld uit de materialen van de persoonlijke kracht methodiek 

Samen muziek maken en muziek brengen.
Mensen blij maken. Daar kwam ik voor.
Het duurde me te lang voor we konden beginnen. Al speel ik al een jaar of vijf, vooraf ben ik nog wel een beetje zenuwachtig.
En dan word ik ongeduldig.

Het liefst kom ik aan en start gelijk met spelen.
Dat geeft geen ruimte om na te denken.
Nadenken voedt hier mijn onzekerheid.
Ga ik aan mezelf twijfelen of ik de nummers wel goed genoeg ken bijvoorbeeld.
Of de pasjes die erbij horen.
En dan word ik dus heel onrustig.

Of als iets niet gaat zoals ik wil. Zoals van de week.

Als een bos vlooien

Mijn moeder en ik waren het duidelijk ergens niet over eens.

“Als ik iets zeg, spring jij altijd gelijk op als een bos vlooien”
En gelijk er achteraan: “Nou, dat is toch zo!”
Als een vaststaand feit haalt ze alle ruimte voor mij weg.  

Gekwetst kind 

Ik raak geïrriteerd en schiet in mijn gekwetste kind rol.
Allerlei gedachten flitsen door mijn hoofd.
Die gedachten voeden mijn emoties.

Later kan ik het wel relativeren, maar op dat moment even niet.
Het is de toon die raakt.

Ben ik dan echt zo ongeduldig?

Opmerkingen als “Opgewonden standje” en  Kruidje roer met niet”
komen ineens weer boven.
Wanneer was dat? Lagere schoolperiode?

Juist het tegenovergestelde

De laatste jaren was het juist het tegenovergestelde wat ik te horen krijg.

Eerlijk is eerlijk, ik werd er soms best kriebelig van.
'Jij bent rust'
'Jij brengt rust'
'Jij hebt een natuurlijke rust over je'

Dit soort opmerkingen.
Lange tijd kon ik het niet pakken.
Wat heb ik eraan als mensen mij steeds zo 'rustig' noemen?
En bescheiden, dat is er ook zo één.
Geloof ik het eigenlijk zelf wel? Echt?
Want vaak genoeg heb ik wat anders gehoord. 

Ik wist niet wat ik er mee aan moest.
Dus ging ik er over schrijven.
Schrijven is mijn hulpbron. Mijn ‘braindrain’
Door te schrijven staat het zwart op wit,
wordt het inzichtelijk en daarmee beter hanteerbaar.

Ik kan het je aanraden.

 

Als een tweede natuur 

Wat ik zag was rust als aangeleerd gedrag.
Je kan het zien als een onbewust kind besluit.
Hou je gedeisd, dan kan er niks gebeuren.
Voelsprieten aan: aandachtig, attent en alert  
Als een tweede  natuur.

En daar is helemaal niks mis mee.
Het heeft me juist veel gebracht.

Het heeft wel even geduurd voor ik ‘mijn rust’ anders kon zien.
Als een kracht in plaats van een obstakel.
In plaats van het af te wijzen, juist omarmen.
Want afwijzen en inde weerstand gaan, dat is wat ik deed.


Daar had ik een gesprek met een coach voor nodig.
Klanten komen bij jou voor rust.
Even niks moeten, want ze moeten al zoveel.”
 

Het gaat om mijn manier van werken.

Jou zien kan ik als de beste.
En zorgen dat ook jij jezelf weer gaat zien.

Wil je er eens even sparren?

Alles begint bij jezelf,
maar je hoeft het niet alleen te doen!


«   »